เดินทางครั้งนี้ถือเป็น สิ่งที่ทำให้เราไขว้เขว
พิธีศพของตาข้าไม่ใช่ สิ่งที่ทำให้เราไขว้เขว
- เราจะไปทำศึกกันที่ริเวอร์รันหรือ - เปล่า
งั้นมันก็ทำให้เราไขว้เขว
- พวกมันโตเร็วมาก - ไม่เร็วพอ
ข้าต้องการกองทัพ
พอตะวันตกดิน พวกเราก็จะถึงแอสตาปอร์
มีใครกล่าวไว้ว่าพวกไร้ข้อด่างพร้อยคือ ทหารฝีมือเก่งกาจที่สุดในโลกนี้
ทาสทหารฝีมือเก่งกาจ ที่สุดในโลกนี้มากกว่า
- เจ้าเป็นใคร - ธอรอสแห่งมีร์
- เจ้าอยู่ฝั่งไหน - กลุ่มคนไร้ชื่อ
บรรดาลอร์ดแห่งเวสเตอรอสอยากจะ เผาบ้านเมืองให้วอดวาย
พวกเราแค่พยายามจะรักษามันเอาไว้
- พี่สาวท่านส่งข้ามา - ยาร่าหรือ
ข้าจะมาหาท่านคืนนี้ เมื่อทุกคนหลับกันหมดแล้ว
ข้าออกตามหาตัวท่านอยู่ เเดเนอริส สตอร์มบอร์น
เพื่อขอให้ท่านให้อภัย
นามข้าคือ บาร์ริสเตียน เซลมี ข้าเคยเป็นองครักษ์พิทักษ์พ่อท่าน
ข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวังอีก
- เกิดอะไรขึ้นกับเขา - เขาเป็นวอร์ก
เขาสามารถเข้าไปในจิตใจของพวกสัตว์ และเห็นผ่านดวงตาของพวกนั้นได้
เขากำลังลาดตระเวนให้เรา
โอเรล เจ้าไปไหนมาล่ะ คราวนี้
ฟิสต์ออฟเดอะเฟิส์ตแมน
- เจ้าเห็นอะไร - พวกอีกาตายเป็นเบือ
ลุกขึ้น ทาร์ลีย์ ข้าห้ามไม่ให้เจ้าตาย
เจ้าต้องรับผิดชอบเขา
ดูแลให้เขามีชีวิตกลับไป
ดีใจที่ได้เจอเจ้าอีก คลีเกนต์
เจ้าหนู
ขุมนรกทั้งเจ็ดเถอะ
เจ้าทำบ้าอะไรอยู่กับ เจ้าเด็กสาวสตาร์คนี่ล่ะ
ลุกขึ้น
ปล่อยเราไปและท่านพ่อข้า จะยอมจ่ายเจ้าตามที่ต้องการ
มีมากพอจะหาหัวใหม่ ให้ข้าได้หรือเปล่า
เกมบัลลังก์ ตอน ทางเดินแสดงบทลงโทษ
หากข้าจะขอกล่าวน่ะ หลานชาย
ข้าได้ต้องเผชิญหน้าสถานการณ์หนึ่ง กับผู้กองของข้า
ที่สโตนมิล ที่อาจจะมี--
ทำไมเจ้าไม่หยุดปากพูดเรื่อง มิลงี่เง่านี่เสียที
และอย่าไปเรียกเขาว่า "หลานชาย" เขาเป็นกษัตริย์ของเจ้า
ร็อบบ์รู้ดีว่าข้าไม่ได้ ตั้งใจจะลบหลู่เกียรติขอ--
เจ้าโชคดีที่ข้าไม่ใช่กษัตริย์
ข้าจะไม่ยอมให้เจ้ายกหาง แสดงความโง่เง่า
เสมือนหนึ่งเป็นธงบอกชัยชนะหรอก
ความโง่เง่าของข้าส่งผลให้หมาบ้า ของไทวิน
รีบวิ่งโร่หางจุกตูดกลับไป ยังคาสเตอร์ลี่ ร็อค
ข้าคิดว่ากษัตริย์ร็อบเข้าใจดีว่า เราจะชนะสงครามครั้งนี้ไม่ได้
หากพระองค์จะเป็นผู้เดียว ที่กำชัยมาให้ฝ่ายเรา
มีเกียรติยศมากพอให้พวกเรา ทุกคนได้รับน่า
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเกียรติยศ
คำสั่งที่ข้ามีให้ท่านคือ รอจนกว่าเขาจะเป็นฝ่ายรุก
ข้าฉวยโอกาสเมื่อเห็น
พื้นที่ตรงนั้นมีประโยชน์อันใด
เดอะ เม้าเทนต์ตั้งค่ายห่างจาก มันเพียงข้ามแม่น้ำไป
แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่นั้นหรือ
แน่นอนว่าไม่ เพราะเราเป็นฝ่ายเข้าโจมตี
เขาต้านแรงพวกเราไม่อยู่
ข้าต้องการล่อให้เดอะ เม้าเทนต์ ยกทัพมายังฝั่งตะวันตก
เข้ามายังดินแดนของเราที่ซึ่ง เราสามารถโอบล้อมและสังหารเขาได้
ข้าต้องการให้เขาไล่กวดเรามา
ซึ่งเขาคงจะกระทำเช่นนั้นเพราะ เขาไม่ได้แตกต่างอะไรจากหมาบ้าเลย
หมาบ้าที่ไม่เคยมีความคิดเรื่อง กลยุทธ์ใดๆในหัว
ข้าน่าจะได้หัวนั่นเสียบ ประจานอยู่ตอนนี้ด้วยซ้ำ
แต่ข้ากลับได้พื้นที่โรงสีแทน
เราจับตัวประกันไว้ได้
วิลเลม เเลนนิสเตอร์ มาร์ติน แลนนิสเตอร์
วิลเลมกับมาร์ติน แลนนิสเตอร์ อายุเพียงสิบสี่ปีเท่านั้น
มาร์ตินอายุสิบห้านะ ข้าว่า
ไทวิน แลนนิสเตอร์มีตัวน้องสาวข้าสองคน
ข้ายอมสงบศึกหรือเปล่า
ไม่
แล้วท่านคิดว่าเขา จะยอมสงบศึก
เพราะเราได้ตัวเหลนของ
อาเขารึ
ไม่
ท่านเสียไพร่พลไปกี่คน
สองร้อยแปดคน
แต่ทุกครั้งที่เราเสียคนไปหนึ่งคน พวกแลนนิสเตอร์--
เราต้องการกำลังคนของเรา มากกว่าที่ไทวินต้องการคนของเขา!
ข้าขออภัย
- ข้าไม่รู้ - ท่านคงจะได้รู้
วันนี้ที่งานประชุมเนี่ยแล หากท่านมีความอดทนกว่านี้หน่อย
ดูเหมือนพวกเราจะ มีความอดทนลดน้อยลงเรื่อยๆเลยนะ
รู้ไหมใครที่ไม่เป็นแบบนี้
ไทวิน แลนนิสเตอร์ไงล่ะ
เป็นโต๊ะที่น่ารัก และให้ความรู้สึกใกล้ชิดดีนะ
เก้าอี้ยังดีกว่าที่อยู่ ในห้องประชุมสภาย่อยห้องเก่าอีกด้วย
ซึ่งยังใกล้กับห้องพักของท่านเสียอีก ข้าชอบจริง
มีข่าวอะไรเรื่องเจมีบ้าง
พวกคนเหนือกว่าสองหมื่น
รู้เรื่องที่เขาหนีออกมาได้ มาเป็นอาทิตย์แล้ว
ถ้าจะพูดไป เจ้ามีบรรดาสายลับ และสายสืบ
มากยิ่งกว่าคนที่เหลือ ในโลกมีรวมกัน
เจ้าตั้งใจจะบอกข้ารึ ว่าไม่มีพวกเจ้าคนไหนที่
รู้ว่าลูกชายข้าอยู่ที่ไหน
- พวกเราพยายามอยู่ขอรับ ใต้เท้า - พยายามให้มากกว่านี้
งั้นเรารู้เรื่องอะไรบ้าง
ร็อบ สตาร์คกับกองทัพส่วนใหญ่ ของเขา ตอนนี้อยู่ที่ริเวอร์รัน
เพื่อร่วมพิธีศพของตาของเขา ลอร์ดฮอสเตอร์ ทูลลี่ย์
ในเมื่อสตาร์คไม่อยู่ รูส บอลตันรักษาการณ์แทนที่แฮร์รินฮาล
ซึ่งเหมือนจะทำให้เขามีตำแหน่ง เป็นลอร์ดแห่งแฮร์รินฮาล
- ในทางปฏิบัติแล้ว ไม่ใช่ในนาม - ปล่อยให้เขาครองมันไป
จุดประสงค์ของเราอยู่ที่ชื่อ
มากกว่ากอง เศษซากที่ไร้ประโยชน์นั้น
ลอร์ดแห่งแฮร์รินฮาลจะเป็น คู่เกี้ยวพาที่เหมาะสมสำหรับแม่หม้ายแอร์ริน
ซึ่งถือว่าข้าเป็นหนี้บุญคุณ ท่านมาก ใต้เท้า
ท่านหญิงแอร์รินกับข้ารู้จักกัน ตั้งแต่ยามเยาว์วัย
นางค่อนข้าง
จะมีจิตใจโน้มเอียงมาทางข้า
หากเกี้ยวพานางได้สำเร็จ ท่านลอร์ดเบย์ลิช
จะทำหน้าที่ในตำแหน่งรักษาการณ์ลอร์ดแห่งเวล
เหมือนบรรดาศักดิ์หนึ่งจะ ทำให้เกิดอีกบรรดาศักดิ์นะ
เจ้าจะออกเดินทาง ไปยังเอียรีให้เร็วที่สุด
และจัดการจูงใจไลซ่า แอร์รินเสีย
หมาป่าหนุ่มนั้นจะได้ เพิ่มรายชื่อน้าของตัวเอง
ในบรรดาผู้คน ที่ต่อต้านเขา
ถึงแม้ข้าจะไม่ใคร่ นิยมขัดขวางรักแท้
แต่หากลอร์ดเบย์ลิชจากไป จะต้องมีปัญหาเกิดขึ้นแน่ๆ
งานสมรสหลวงย่อมจะเป็น
งานที่หรูหราและสิ้นเปลืองที่สุดเท่าที่มีมา
ฤดูร้อนได้สิ้นสุดลงแล้ว หนทางข้างหน้ามีเพียงความยากลำบาก
สมควรแล้วหรือที่จะปล่อยให้ เรื่องการคลังของบัลลังก์ไร้คนดูแล
เห็นด้วยเป็นที่สุด
ข้าถึงได้แต่งตั้งเจ้าให้เป็น ผู้ดูแลเงินตราคนใหม่ไงเล่า
ผู้ดูแลเงินตราหรือ
ดูจะเป็นหน้าที่การงานที่เหมาะสม กับความสามารถเจ้ามากเป็นอย่างที่สุด
ข้าน่ะเชี่ยวชาญเรื่อง การใช้เงิน
แต่ชีวิตที่มีเงินให้ถลุงเล่นตลอด
ไม่ได้สอนข้ามากนักว่า ควรจัดการใช้สอยอย่างไร
ข้าไม่สงสัยเลยว่างานท้าทาย ครั้งนี้จะไม่เกินความสามารถเจ้า
เห็นด้วย
เขายกตัวนางสูงขึ้นเหนือหัว
เขาสูดอากาศ คำรามและ ดมกลิ่นนาง
นางทั้งแตะต่อยและกรีดร้องคร่ำครวญ สตรีโฉมสะคราญผู้นั้น
แต่เขาก็แลบลิ้นเลีย น้ำผึ้งจากผมของนาง
จะตรงนี้ตรงนั้น จะตรงนี้ตรงนั้น
สีดำและน้ำตาล ทุกแห่งปกคลุมด้วยขน
เขาสูดกลิ่นของ สาวน้อยนางนั้นจากอากาศในฤดูร้อน
หมี หมีตัวใหญ่ และสาวน้อยโฉมสะคราญ
ข้าหวังว่าเจ้าคงพอใจนะ
ถ้าเจ้าให้อาวุธข้า พวกเขาคงไม่มีวันจับตัวพวกเราได้
เจ้าก็มีอาวุธอยู่ ตอนที่พวกเขาจับเราได้
และหากเจ้าจำได้ ข้าก็ใส่โซ่ตรวนอยู่เหมือนกัน
การต่อสู้ระหว่างเราคงจะ จบเร็วกว่านี้มากทีเดียว
ถ้ามือข้าไม่ได้ถูกมัดอยู่น่ะ
ตลอดทั้งชีวิต ข้าได้ยิน คนกล่าวว่า "เจมี่ แลนนิสเตอร์
นั้นช่างเป็นนักดาบที่เก่งกาจเสียนี่กระไร"
แต่เจ้าช้ากว่าที่ข้า คิดไว้นะ
คาดเดาง่ายกว่าด้วย
ก็ข้านั่งจับจดอยู่ใน คอกเปื้อนโคลน
ถูกใส่โซ่ตรวนมาตั้งปีกว่านี่
และข้าก็เป็นผู้หญิง แต่ยังเอาชนะเจ้าได้นะ
เจ้าไม่ได้เอาชนะข้า
บางทีเจ้าอาจจะฝีมือเยี่ยม อย่างที่ผู้คนเขาว่ากัน
ครั้งนึง
หรือไม่งั้นผู้คนก็ชอบเยิ่นย้อ คนมีชื่อเสียงจนเกินจริง
ตอนที่เราหยุดพักตั้งค่ายคืนนี้ เจ้าจะโดนข่มขืน
มากกว่าหนึ่งครั้งด้วย
เจ้าพวกนี้ไม่เคยมีคนใดได้ พานพบกับสตรีสูงศักดิ์
จะฉลาดกว่านะ ถ้าเจ้าไม่ขัดขืน
- จริงหรือ - พวกมันจะกระแทกเอาฟันเจ้าร่วง
เจ้าคิดว่าข้าสนใจ เรื่องฟันข้ารึ
ไม่หรอก ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะ สนใจเรื่องฟันเจ้า
หากเจ้าสู้กับมัน พวกมันจะฆ่าเจ้า
เข้าใจไหม
ตัวข้าน่ะมีค่า แต่เจ้าไม่
ปล่อยให้พวกมันได้สิ่งที่ต้องการไป ไม่มีอะไรเสียหายนี่
- ไม่มีอะไรเสียหายงั้นหรือ - หลับตาเสีย
แล้วแสร้งทำเป็นว่า พวกมันคือเรนลีย์
ถ้าเจ้าเป็นสตรี เจ้าจะไม่ขัดขืนงั้นสิ
เจ้าจะปล่อยให้พวกมัน ทำตามที่ต้องการหรือ
ถ้าข้าเป็นสตรี ข้าจะบังคับให้พวกมันฆ่าข้า
แต่ข้ามิใช่ ต้องขอขอบคุณทวยเทพ
หากข้ามีเตาหลอมดีๆล่ะก็ ข้าสามารถทำให้มันดูดีเหมือนใหม่ได้
ไม่จำเป็นต้องให้ดูดีหรอก
แค่กันลูกธนูไม่ให้ปัก หัวใจข้าได้ก็พอแล้ว
เจ้าช่วยเหลือเขาไปทำไม
เขาจับเราเป็นนักโทษ ทีนี้ เขากลายเป็นเพื่อนแล้วหรือ
เจ้าไม่ใช่นักโทษของเรา ท่านหญิงน้อย
- งั้นข้าเป็นอะไร - เป็นแขกต่างหาก
ไม่มีใครใส่โซ่ตรวนล่ามเจ้าไว้
งั้นข้าก็ไปได้งั้นสิ
ป่านี่ไม่ปลอดภัยสำหรับ ลูกสาวของเน็ด สตาร์ค
เจ้าโชคดีที่เราพบเจ้าเข้า
เจ้าคิดว่าเจ้าใช้ธนูเก่งนักสินะ เจ้าลูกหมาตัวน้อย
ก็เก่งกว่าทุกคนที่ เจ้าเคยเจอ
อาวุธของพวกขี้ขลาด
ข้าชอบสู้ใกล้ๆมากกว่า
ข้าอยากเห็นใบหน้าของคน ยามข้าเสียบดาบทะลุตัวเขา
ทำไมกัน เจ้าจะได้จูบเขาได้งั้นหรือ
เจ้าจำครั้งสุดท้ายที่ เจ้ามาที่นี่ได้หรือเปล่า
มันก็เหมือนกับโรงเตี๋ยม ห่วยๆที่พบได้ดาษดื่นตามท้องถนน
ขออภัยด้วยนะ แต่หน้าตาเจ้าน่าเกลียดเสียจริง
และข้าไม่อยากเห็นมันอีกต่อไปแล้ว
ระวังหัวด้วย
ไปล่ะนะ
เร่งหน่อย
เจ้าทำอะไรน่ะ เรากำลังจะไปกันแล้วนะ
ข้าจะอยู่ที่นี่
เจ้าจะอะไรนะ
ข้าอบขนมปังให้กับ เจ้าของโรงเตี๋ยม
นางบอกว่า ไม่เคยกินที่อร่อยแบบนี้มาก่อน
นางบอกธอรอสว่าจะ เก็บข้าไว้เป็นค่าใช้จ่าย
สำหรับบรรดามื้ออาหารที่ นางให้เขาฟรีๆ
อีกอย่างหนึ่ง พวกกลุ่มคนไร้ชื่อ ไม่ได้ต้องการตัวข้า
พี่ชายข้าไม่ได้กษัตริย์
ข้าไม่ใช่พวกสตาร์คแห่งวินเทอร์เฮล
วินเทอร์เฟล
- แน่ใจนะ - แน่ใจสิ
ข้าอบอะไรมาให้เจ้า
อะไรน่ะ
หมาป่าไงเล่า
ใช่แล้ว หมาป่า
นั่นหางหรือ
ใช่
รักษาตัวนะ
เจ้าเองก็เหมือนกัน
อย่าให้ถูกแทงล่ะ
เจ้าเองก็...
อย่าทำนิ้วตัวเองไหม้แล้วกัน
ลาก่อน ฮอตพาย
ลาก่อน แอร์รี่
ขึ้นไป ท่านหญิงตัวน้อย
นี่ ฮอตพาย
มันอร่อยจริงๆด้วย
เกือบจะให้อภัย ผู้คนได้เลยนะ
หากเขาหลงลืมไปว่า ณ ตอนนี้มีสงครามอยู่
ข้ามักจะชอบคิดเพื่อเป็นการปลอบใจ ตัวเองว่าแม้ในเวลาที่ดำมืดที่สุดในช่วงสงคราม
ในพื้นที่ส่วนมากของโลกนี้
กลับไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น
ข้าคิดถึงท่านมาก ท่านอา
ท่านพ่อเองก็คิดถึง ท่านเช่นกัน
ตั้งแต่วันที่ท่านจากไป
ถึงแม้ว่าเขาอาจจะไม่พูดออกมาก็ตาม--
อาจจะงั้นหรือ
พ่อเจ้าน่ะ เป็นกระทิงเฒ่าที่ดื้อดึงทีเดียว
ข้าแปลกใจเสียด้วยซ้ำ ตอนเขาตายน่ะ
ไม่คิดว่าความตาย จะอดทนรอได้นานขนาดนี้
ข้าดีใจที่ท่านอาอยู่กับเขา
ข้าภาวนากับทวยเทพ ว่าข้าจะได้อยู่ด้วย
ท่านได้ให้อภัยกันหรือเปล่า
หลังจากทะเลาะกันมา สามสิบกว่าปี
ข้าไม่คิดว่าเขาจำได้แล้วล่ะ ว่าเรื่องมันเกิดขึ้นเพราะอะไร
เขาขอให้ข้าเลิกเรียกขาน ตัวเองว่าเป็นปลาดำเสียที
เขาบอกว่ามันเป็นมุขตลกเก่าแก่
และมันไม่ได้น่าหัวร่อมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ข้าบอกเขาไปว่าผู้คน เรียกข้าว่าปลาดำ
มาเนิ่นนานเสียจน พวกเขาจดจำ ชื่อจริงของข้าไม่ได้แล้ว
ทุกครั้งที่เขาต้องเดินทาง ไปเมืองหลวง
หรือออกไปจับศึก
ข้าจะเป็นคนส่งเขา
เขามักจะพูดว่า "อยู่รอพ่อนะ แคทตัวน้อย"
"รอพ่อ
แล้วพ่อจะกลับมาหาเจ้า"
และข้าก็จะนั่งอยู่ข้างหน้าต่างบานนี้
ทุกครั้งที่ตะวันขึ้น มานั่งรอ
ข้าสงสัย
มีกี่ครั้งกันที่แบรนด์ กับริคค่อน
เฝ้ามองข้ามทุ่งของวินเทอร์เฟล
รอคอยให้ข้ากลับไป
ข้าจะไม่มีวันได้พบพวกเขาอีก
เจ้าต้องไม่คิดเรื่องนั้นนะ
เรายังไม่รู้ความจริงเสียหน่อย
พวกเขาอาจจะหลบซ่อนตัวอยู่ก็เป็นได้
ร็อบบ์เชื่อว่าพวกเขายังมีชีวิต
และเขาต้องเชื่อเช่นนั้นต่อไป
เขาต้องคงความเข้มแข็งไว้ให้ได้ หากเขาต้องการจะสู้ต่อไป
และเจ้าก็ต้องเข้มแข็งเพื่อเขาเช่นกัน
ท่านเป็นภรรยาของร็อบบ์ สตาร์ค
อยู่นิ่งๆนะ
ที่ลือกันเรื่องเขา เป็นความจริงหรือเปล่า
ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน พวกเขาลือกันว่าอย่างไร
ว่าในตอนกลางคืน เขาเปลี่ยนร่างเป็นหมาป่าได้
เป็นความจริง
และเขากินเนื้อของเหล่า ศัตรูเป็นอาหาร
นั่นก็จริง
เจ้าเป็นแลนนิสเตอร์ใช่ไหมเล่า
มาร์ติน แลนนิสเตอร์
เจ้าไม่ต้องหวาดกลัวไป
สามีของข้าไม่กิน เด็กตัวเล็กๆดอก
นอกเสียจากว่า เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง
คืนนี้ไม่ใช่คืนพระจันทร์เต็มดวง ใช่หรือไม่
เห็นไหม
ไม่มีอะไรที่ต้องหวาดกลัว
เป็นศิลปินกันเสียจริง
แค่ซากม้าเท่านั้น
ไม่มีซากคน
ไหนเจ้าบอกว่าพวกอีกาตายเป็นเบือ
ก็ใช่ไง
ยกพลมากันกี่คน
ราวๆสามร้อยคน
แล้วเจ้ารู้ไหมว่า ตอนนี้พวกเขาเป็นอะไรกันแล้ว
พวกเราก็ไม่ต่างกัน-- เป็นเพียงเนื้อสำหรับกองทัพมัน
คิดว่ามีใครหนีรอดไปได้ไหม
ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เลย
พนันฝั่งตรงข้ามกับมอร์มอนต์น่ะ ไม่ค่อยรุ่งดอก
แต่ไม่ว่าเป็นหรือตาย
เขาเสี่ยงโชคไปมากทีเดียว กับการขึ้นเหนือครั้งนี้
และเขาแพ้
นักสู้ฝีมือดีที่สุดของคนจบชีวิต
และไม่ว่าตอนนี้เขาจะเป็น ท่านผู้การแห่งหน่วยไนท์วอทช์
หรือซากศพนัยน์ตาสีฟ้า
เขาก็จากบ้านมาไกลทีเดียว
ทอร์มุน
ปีนกำแพงเสีย
พาโอเรลกับคนฝีมือดีไปสักยี่สิบคน
เอาเจ้านี่ไปด้วย
เขารู้จักระบบป้องกัน ของคาสเซิล แบล็กดีเสียยิ่งกว่าพวกเราคนไหน
ถ้าเขาเป็นประโยชน์ก็ดีไป แต่ถ้าไม่...
โยนเขาจากกำแพงเสีย
ดูสิว่าอีกาบินได้หรือเปล่า
เรากำลังจะรบกันได้เสียทีหรือ เพื่อนยาก
หลบซ่อนตัวแถวคาสเซิล แบล็กไว้
เมื่อข้าให้สัญญาณ บุกโจมตีพวกมันในตอนกลางคืน
พวกมันมีกำแพงเก่าแก่ มหึมาให้หลบซ่อนตัวก็จริง
แต่พวกมันวางกำลังพลไว้ ป้องกันแค่ข้างเดียว
- เดี๋ยวไว้ค่อยพบกัน - ตกลง
ถ้าเจ้าทำตามหน้าที่น่ะนะ
แล้วพวกเราจะเห็นสัญญาณได้อย่างไร
ส่งอินทรีเจ้าให้บินรอบ กำแพงทุกคืน
เมื่อถึงเวลา ข้าจะจุดกองไฟกองใหญ่
ที่สุดที่ทางเหนือจะได้เห็น
โกสต์
อะไรเนี่ย พวกอีกาแช่แข็งรึ
เราเดินทางมาไกล
ฝูงเจ้าเล็กลง กว่าตอนขามานะ
เราคุยกันข้างในได้
จริงหรือ
ต้องการน้ำ
ผูกไว้แล้วกัน เดี๋ยวข้าจะเข้าไป
อย่าได้จ้อง
พวกนางไม่ใช่ของเจ้า
พนันได้ว่าเจ้าเลี้ยงหมู นั่นดีกว่าที่เลี้ยงพวกเรา
ก็ใช่ หมูนั่นมีค่าสำหรับข้า
พวกเจ้าทุกคนควรจูบเท้าข้า ขอบคุณที่ให้พวกเจ้าเข้ามาด้วยซ้ำ
หากข้าไม่ได้นับถือเทพ ข้าไม่ปล่อยให้พวกเจ้าเข้ามาดอก
เจ้าเนี่ยนะนับถือเทพ
ใช่แล้ว ข้าไม่หวาดกลัวสิ่งที่อยู่ข้างนอกนั่น
เมื่อพวกไวท์ วอล์กเกอร์มาเยือน
ดาบ เสื้อคลุมนั่นหรือไฟ ก็ช่วยอะไรพวกเจ้าไม่ได้
คนที่เหลือรอด มีเพียงคนที่ ซื่อตรงต่อทวยเทพเท่านั้น
ทวยเทพที่แท้จริง
ไปบอกนาง ให้กัดเศษผ้า
ไม่งั้นต้องเจอกับ กำปั้นข้าแทน
พวกผู้หญิง
นางหมูตัวนี่
ให้ลูกแปดตัวในครอก
แทบจะไม่เรียกว่าเป็นลูกหมูด้วยซ้ำ
แต่มันตัวอ้วนเกือบเท่า เจ้าหนุ่มคนนี้
ทำไมพวกเจ้าไม่กินเนื้อเขาล่ะ
ตัดส่วนที่ต้องการออกไป
ดูเขาสิ นี่มันอาหารเดินได้ชัดๆ
เอาล่ะ
ลับมีดพวกนี้ให้หน่อยสิ
ข้าเห็นหัวแล้ว เบ่งอีก
อย่างนั้นแหละ
เกือบแล้ว
เบ่งอีกครั้งหนึ่ง
หญิงหรือชาย หญิงหรือชาย
เงียบๆ
หากท่านขี่ม้าไม่ได้ พวกเราก็หมดโอกาส
ข้าขี่ได้
ท่านแน่ใจนะ
ขี่ไปทางตะวันออก ตามที่ดวงตะวันขึ้น
พี่สาวท่านรออยู่
บุญคุณครั้งนี้ ข้าจะแต่งตั้ง ให้เจ้าเป็นผู้ปกครองหมู่เกาะไอรอนส์
พวกเราไม่ได้อยู่ที่หมู่เกาะไอรอนส์
- ไปเถอะ - เร็วเข้า
เร็วเข้า เร็ว
เร็ว เร็วเข้า
เขยิบมาข้างหลังหน่อย
เจ้าปฏิเสธที่จะบอกข้าหรือ ว่าเจ้าจะเดินทางไปไหน
ข้ายังไม่รู้แน่ชัด เพลิงจะบอกข้าเอง
- เจ้าจะไปนานแค่ไหน - ข้าไม่รู้
เจ้ากำลังทอดทิ้งข้า
ข้าไม่มีวันทอดทิ้งท่าน
ท่านเป็นบุตรแห่งเพลิง
- ข้าสาบานว่าจะรับใช้ท่าน - งั้นก็รับใช้ข้าสิ
ยามข้ากลับมา ท่านจะเข้าใจเอง
พวกศัตรูคิดว่า พวกมันทำลายข้าสิ้นแล้ว
พวกมันหัวเราะเยาะข้า
เฉกเช่นเดียวกับที่เรนลีย์ หัวเราะเยาะข้า
ข้าต้องการให้จอฟฟรีย์ตาย
ข้าต้องการให้ร็อบบ สตาร์คตาย
ให้ลูกชายข้าอีกคน
ข้าทำไม่ได้
ทำไม
ท่านไม่แข็งแรงพอ มันอาจจะฆ่าท่านได้
ฆ่าข้าไม่ง่ายนักดอก ผู้คนพยายามมาหลายปีแล้ว
ข้าต้องการเจ้า
ไฟท่านใกล้มอดยิ่ง กษัตริย์แห่งข้า
มีหนทางอื่นอีก ทางที่ดีกว่านี้
เจ้าบอกข้าว่าเวทมนตร์เจ้า ต้องใช้เลือดของกษัตริย์เท่านั้น
- ถูกต้อง - ข้าคือกษัตริย์ที่แท้จริงคนนั้น
ใช่แล้ว
แต่ก็มีผู้อื่นอีกที่มีเลือดของท่าน ไหลเวียนอยู่ในร่างตน
ท่านจะได้นั่ง บนบัลลังก์เหล็ก
แต่ก่อนอีกจะต้องมี การเสียสละ
ลอร์ดแห่งแสงเรียกร้องบรรณาการ
ทางเดินแสดงบทลงโทษนี่ ถือเป็นคำเตือน ฝ่าบาท
- คำเตือนให้ใคร - ให้ทาสคนใดก็ตามที่คิด
จะเอาทาสพวกนี้เป็นแบบอย่าง
ขอน้ำให้ข้า
คาลลีสิ ชายผู้นี้ถูก ตัดสินให้ต้องเผชิญโทษถึงตาย
ดื่มเสีย
ไปจากที่นี่เถิด ฝ่าบาท
ไปเสียในคืนนี้เลย ข้าขอร้องท่าน
แล้วนางจะทำเช่นไร กับกองทหาร
พวกเราหาพวกทหารรับจ้าง ได้ที่เพนทอสและมีร์
เป็น"เรา"ไปแล้วหรือ เซอร์บาร์ริสเตียน
หากท่านต้องการนั่งบนบัลลังก์ ที่บรรพบุรุษของท่านสร้างล่ะก็ ท่านต้องได้มาจากชัยชนะ
นั่นหมายความว่าก่อนที่เรื่องนี้ จะสิ้นสุด มือของท่านจะต้องเปื้อนเลือด
เลือดของศัตรูข้า ไม่ใช่เลือดของผู้บริสุทธิ์
ท่านผ่านสงครามมากี่ครั้งแล้ว เซอร์บาร์ริสเตียน
- สาม - ท่านเคยเห็นสงครามครั้งใด
ที่ไม่มีผู้บริสุทธิ์ต้องเสียชีวิต นับพันนับหมื่นหรือไม่
ข้าอยู่ในคิงส์แลนด์ดิ้ง หลังจากเกิดชิงเมือง คาลลีสิ
รู้ไหมว่าข้าเห็นอะไร การเข่นฆ่า
ทั้งทารก เด็ก และคนชรา
สตรีที่ถูกข่มขืน มากเกินกว่าจะนับ
ในตัวชายทุกผู้มี สัตว์ร้ายแอบแฝงอยู่
พวกมันจะแสดงตน ทุกครั้งที่ยัดดาบใส่มือชายผู้นั้น
แต่พวกผู้ไร้ข้อด่างพร้อย หาใช่ชายไม่
พวกเขาจะไม่ข่มขืน
ไม่ทำล้ายล้างบ้านเมือง นอกเสียจากว่าถูกสั่งให้ทำ
หากท่านซื้อพวกเขา คนที่พวกเขาจะฆ่า มีเพียงคนที่ท่านต้องการให้ตาย
ท่านเห็นต่างออกไปหรือ เซอร์บาร์ริสเตียน
ยามเรย์การ์ พี่ชายท่านนำทัพ สู้ศึกที่ริมฝั่งไทร์เดนต์
ผู้คนยอมตายเพื่อเขา เพราะว่าพวกเขาเชื่อมั่นในตัวเรย์การ์
เพราะว่าผู้คนรักเขา
ไม่ใช่เพราะว่าพวกเขาถูกซื้อ มาจากการขายทอดตลาดของนายทาส
ข้าสู้เคียงข้างมังกรตนสุดท้าย ในวันนั้น ฝ่าบาท
ข้าหลั่งเลือดเคียงข้างเขา
เรย์การ์สู้อย่างห้าวหาญ เรย์การ์สู้อย่างสมศักดิ์ศรี
และเรย์การ์สิ้นชีวิต
ท่านสนิทสนมกับเขาหรือ เซอร์บาร์ริสเตียน
พะยะค่ะ ฝ่าบาท เขาเป็นชายที่ดีเลิศที่สุดที่ข้าเคยพบ
ข้าหวังให้ข้าได้รู้จักเขา
แต่เขามิใช่มังกรตนสุดท้ายหรอกนะ
ทั้งหมดหรือ
หูของผู้นี้มิได้ฟังผิดพลาด ไปใช่ไหม ฝ่าบาท
ไม่ได้ฟังผิด ข้าต้องการซื้อทั้งหมด
นางต้องการซื้อทั้งหมด
นางจ่ายไม่ไหวหรอก
นางแพศยานี่คิดว่านางจะอวดหน้าอกนาง
แล้วพวกเราจะให้ทุกอย่างตามต้องการ
มีพวกไร้ข้อด่างพร้อยทั้งหมด แปดพันนายด้วยกันในแอสตาปอร์นี่
ท่านหมายความว่าหยั่งงั้นใช่ไหม
ใช่ ข้าต้องการทั้งแปดพันนาย
และพวกที่ยังฝึกฝนอยู่ด้วย
หากพวกนั้นพ่ายศึกในสมรภูมิ
แอสตาปอร์จะต้องอับอาย
นายท่านเกรย์เซนกล่าวว่าพวกเขา ไม่อาจขายพวกที่ยังฝึกฝนอยู่ได้
หากพวกเขาพ่ายศึกในสมรภูมิ
ทั้งแอสตาปอร์จักต้องอับอาย
ข้าต้องการทุกนาย ไม่งั้นก็ไม่เอาเลย
มีหลายคนที่จะต้องตายในสงคราม
ข้าต้องการพวกเด็กชายไป หยิบดาบสานต่อศึก
นางแพศยานี่ไม่มีปัญญาซื้อทั้งหมดหรอก
นายท่านแครนซิสบอกว่าท่านไม่มีทางจ่ายทั้งหมดได้
เรือของนางซื้อได้เพียงหนึ่งร้อยคนเท่านั้น
เรือของท่านจะซื้อพวกไร้ข้อด่างพร้อยได้หนึ่งร้อยคน
และเป็นเพราะข้าชอบบั้นท้ายนางต่างหาก
เพราะว่านายท่านแครนซิส มีจิตใจที่ดีงาม
ส่วนที่เหลือจะซื้อได้อีกสิบนาย
ทองที่ท่านมีเหลืออยู่มีพอสำหรับทหารอีกสิบนาย
ข้าจะยกให้นางยี่สิบนายหากนั่นทำให้นางหยุดคร่ำครวญอวดดีเสียที
แต่นายท่านแครนซิสที่แสนดี จะมอบให้ท่านยี่สิบนาย
ดอธแรคคีของนางส่งกลิ่นอาจม
พวกดอธแรคคี ที่มากับพวกท่าน--
แต่อาจจะเป็นประโยชน์หากเป็นอาหารหมู
พวกดอธแรคคีที่มากับท่านไม่ คุ้มกับราคาที่ต้องคอยดูแลพวกเขาดอก
ข้าจะให้นางสามนายสำหรับพวกนั้น
แต่นายท่านแครนซิสจะยกให้ท่านอีกสามนาย
สำหรับคนพวกนั้น
ถามนางราชินีขอทานนี่สิ ว่านางคิดจะจ่ายสำหรับพวกที่เหลืออย่างไร
นายท่านแครนซิสถามว่าท่านคิดจะจ่ายเงิน
สำหรับทหารอีก 7,877 คนอย่างไร
ข้ามีมังกร ข้าจะยกให้ตัวนึง
ท่านจะชนะเอาบัลลังก์มาได้ด้วย มังกร มิใช่ทาส ฝ่าบาท
คาลลิสี ได้โปรด
มังกรสามตัว
- ตัวเดียว - สองตัว
ตัวเดียว
พวกเขาอยากได้ตัวที่ใหญ่ที่สุด
- ตกลง - ตกลง
ข้าขอตัวเจ้าด้วยเหมือนกัน
เจ้าจะเป็นของขวัญที่นายท่าน แครนซิสมอบให้แก่ข้า
สำหรับข้อตกลงแสนวิเศษนี่
นางขอให้ท่านมอบข้าให้นางเป็นของขวัญ
นางบอกว่าในตอนนี้เลย
คาลลิสี มังกรน่ะมีค่ามากกว่ากองทัพใดๆในโลก
เอย์กอน ทาร์เกเรียนได้พิสูจน์ในข้อนี้ไปแล้ว
ท่านทั้งคู่มาที่นี่เพื่อให้คำปรึกษาข้า
ข้าเห็นค่าคำปรึกษาของพวกท่าน แต่หากท่านตั้งคำถามข้า
ต่อหน้าคนแปลกหน้าอีกล่ะก็
พวกท่านจะได้ไปให้ คำปรึกษาแก่คนอื่นแทน
เข้าใจหรือไม่
เจ้ามีชื่อหรือเปล่า
ผู้นี้มีชื่อว่ามิซานเดย์ ฝ่าบาท
เจ้ามีครอบครัวหรือไม่ มารดาหรือบิดา
ที่กลับไปหาได้ หามีทางเลือก
ไม่มี ฝ่าบาท ไม่มีครอบครัวที่มีชีวิตอยู่
เจ้าเป็นของข้าแล้วน่ะ เป็นหน้าที่ของเจ้าในการพูดความจริงกับข้า
เจ้าค่ะ ฝ่าบาท โกหกเป็นข้อกล่าวหาที่รุนแรงยิ่ง
หลายคนนักที่ต้องโทษยังทางเดินแสดงบทลงโทษ เพราะข้อหาที่รุนแรงน้อยกว่านี้
ข้ายื่นน้ำให้แก่ทาสคนหนึ่งที่ ทนทุกข์อยู่บนทางเดินแสดงบนลงโทษ
รู้ไหมเขากล่าวกับข้าว่าอะไร "ปล่อยให้ข้าตายเถิด"
หากลงหลุมแล้วก็ถือว่าไม่มีเจ้านาย ฝ่าบาท
เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ที่นายท่านแครนซิสบอกข้า
เกี่ยวกับผู้ไร้ข้อด่างพร้อยน่ะ เรื่องความจงรักภักดี
พวกเขาไม่มีวันกังขาหรือสงสัย
พวกเขาปฏิบัติตามและเชื่อฟังก็เท่านั้น
ยามพวกเขาเป็นคนของท่าน พวกเขาก็จะเป็นคนของท่าน
หากท่านสั่ง พวกเขาก็พร้อมที่จะฆ่าตัวตาย
แล้วเจ้าล่ะ เจ้าก็รู้ว่าข้าจะพาเจ้าไปเจอสงคราม
เจ้าอาจจะต้องหิวโหย ต้องเจ็บป่วย
อาจจะต้องถูกฆ่า
วัลลาร์ มอร์กูลิส
ใช่ บุรุษทุกผู้ต้องตาย
แต่พวกเรามิใช่บุรุษนี่
เป็นที่ที่แปลกมากสำหรับใช้เก็บ บัญชีของหลวง
ข้าแปลกใจที่ท่านแปลกใจ
เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วในเมืองนี้
ไม่ใช่สำหรับพวกลูกนอกสมรส
หมดแล้วเจ้าค่ะ ใต้เท้า
ขอบคุณมาก ที่รัก พอด
ลากมันออกไปข้างนอกที
- เดี๋ยวข้าตามออกไป - ขอรับ ใต้เท้า
ข้าได้ยินว่าท่านติดหนี้เจ้าเด็กนั่น อยู่พอสมควรเลยทีเดียว
แค่ชีวิตข้าเท่านั้น
ไม่ได้มีค่ามากขนาดนั้นน่ะ ข้าเกรงว่า
ท่านควรจะแต่งตั้งให้เขาเป็นอัศวิน
หากเพียงผู้ดูแลเงินตรา มีอำนาจมากเพียงนั้น
หากเพียงว่า
ข้าเองก็ติดหนี้ท่านอยู่พอสมควรเหมือนกัน
เพื่อนผมแดงของเรา
ท่านจัดการเรื่องปล่อยนาง เมื่อราชินีคุมขังนางไว้
อ๋อ เรื่องนั้น
แน่นอน แค่เข้าใจผิดกันเล็กน้อยเอง
ดูเหมือน ฝ่าบาทจะคิดว่า
ท่านกับนางมีความสัมพันธ์พิเศษกัน
แต่ไม่มี ข้านอนกับนางครั้งหนึ่ง
- ข้ารู้ - แต่ไม่มีสายใยอะไร
ข้ารู้
แต่ราชินีไปเอาความคิด เช่นนั้นมาจากไหน
ทำไมเจ้าไม่ไปถามนางล่ะ
มีคำแนะนำอะไรให้ข้า เรื่องตำแหน่งงานใหม่ไหม
ทำตัวติดดินเข้าไว้
หากข้าได้รับเหรียญทอง
ทุกครั้งที่ได้ยินมุขนี้ ข้าคงรวยกว่าเจ้าไปแล้ว
แหม ท่านก็รวยว่าข้านี่
เออจริง
เป็นเพียงตัวเลขเท่านั้น ตัวเลขบนแผ่นกระดาษ
เมื่อท่านเข้าใจดังนั้นแล้ว ก็ง่ายมากในการจัดทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง
จัดว่าน่าเบื่อด้วยซ้ำ
หากท่านอยากได้อะไรที่ท้าทายน่ะหรือ
ลองโสเภณีดูสิ
ข้าก็ลองมาบ้างแล้ว
มีงานให้ทำมากมายเลยนะ
ขอให้ท่านสนุกกับที่เวล
เถอะน่า เดี๋ยวข้ากลับมา
เถอะน่า
คืนนี้แล้วกัน
ดูท่าจะน่าเบื่อ
เจ้าก็คิดว่าการอ่านอะไรก็ตาม มันน่าเบื่อทั้งนั้น
เป็นความคิดเห็นที่ข้ามีร่วมกับ คนดีเยี่ยมหลายๆคนที่ข้ารู้จัก
ประวัติศาสตร์อันเป็นความลับของทั้งเจ็ดอาณาจักร ถูกเขียนอยู่บนหน้ากระดาษพวกนี้นะ
นอกจากท่านลอร์ดหนวดจิ๋มนั้น แต่งเลขเอาเอง
เพื่อซ่อนว่าจริงๆแล้วเขาทำอะไร
นอกจากเขาแต่งเลขเอา ใช่
- พอดริค อย่าเถลไถลสิ - ขอรับ ใต้เท้า
- พอดริค - ขอรับ ใต้เท้า
หลังจากที่ข้าใช้เวลาปรึกษากับ เพื่อนที่รัก เซอร์บรอนน์เป็นเวลานาน
ในที่สุดข้าก็พบรางวัลที่เหมาะสม
กับการรับใช้ที่เจ้ามีให้ข้าที่ อาจจะมาเกินกว่า
สิ่งที่คนทั่วไปมองว่า สมกับความซื่อสัตย์
บอกข้าหน่อย พอด
เจ้าเคยนอนกับผู้หญิงหรือเปล่า
- ไม่ขอรับ ใต้เท้า - เยี่ยมไปเลย
เจนน่าน่ะเก่งนัก เรื่องพวกไม่เคย
สำหรับพวกที่เคยแล้ว นางก็ไม่เลวเหมือนกัน
เอ่อ ใต้เท้า
ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่เหมาะสม สำหรับการที่เจ้าแทงหอก
ทะลุหน้าของคนที่ตั้งใจจะฆ่าข้า เจ้าว่าอย่างนั้นไหม
ทีนี้ บังเอิญว่า
มาเรย์
เผอิญเป็นผู้เชี่ยวชาญ เรื่องหอกเหมือนกัน
นางมาเพื่อขอบคุณเจ้า ที่อยู่เคียงข้างข้า
ขณะที่เกิดศึกขึ้นรอบตัว
เขาหน้าตาหล่อเหลาเสียด้วย
ท่านไม่เห็นบอกข้าเลย ว่าเขาหน้าตาหล่อเหลา
เคย์ล่ามีชื่อเสียงไกลถึง เมืองวาแลนติสเลยทีเดียว
ในเรื่องบางเรื่อง
เป็นหนึ่งในสี่สตรีในโลกนี้
ว่าเป็นคนที่สามารถผูกเงื่อนเมียร์รีนอย่างถูกต้อง
ใต้เท้า ข้าไม่...
นางมาเพื่อขอบคุณเจ้า
ที่เป็นคนที่นบน้อมตลอดเวลา
ที่ไม่เคยหลุดปากไม่เรียกข้าว่า "ใต้เท้า"
กลับไปให้ทันเวลาอาหารค่ำข้าล่ะ
ไม่ต้องรีบไป เจ้าหนู
ตลอดเวลาหลายปี ข้าได้ยินมาว่าลิตเติ้ลฟิงเกอร์
เป็นนักมายากล
เมื่อใดก็ตามที่ราชบัลลังก์ต้องการเงิน เขาก็จะถูมือเข้าด้วยกัน
และ ทองเป็นกองก็จะปรากฏขึ้น
ให้ข้าเดาสิ เขาไม่ใช่นักมายากล
ไม่ใช่
- เขาขโมยมาหรือ - แย่กว่านั้นอีก เขากู้ยืมมา
แล้วผิดตรงไหน
เราจ่ายคืนไม่ได้ไง ผิดตรงนั้นแหละ
ราชบัลลังก์ติดหนี้ ท่านพ่อข้าอยู่หลายล้าน
ในเมื่อเป็นหลานของเขาเอง ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์นั้น
ข้าว่าเขาจะยอมหักลบกลบหนี้ไป
หักลบกลบหนี้ พ่อข้าเนี่ยนะ
สำหรับคนที่ผ่านโลกมามาก เจ้านี่ใสซื่อได้อย่างน่าประหลาด
ข้าไม่เคยยืมเงินใครมาก่อน
ไม่ค่อยจะเข้าใจกฏกติกาน่ะ
ก็...
กฏพื้นฐานก็คือว่า
ข้าให้เจ้ายืมเงิน
และหลังจากเวลาที่ทั้ง สองฝ่ายตกลงไว้ผ่านไป
เจ้าก็คืนเงินมาพร้อมดอกเบี้ย
แล้วถ้าข้าไม่คืนเล่า
เจ้าต้องคืน
แต่ถ้าหากข้าไม่คืนล่ะ
เพราะเหตุนี้ ข้าถึงไม่ให้เจ้ายืมเงินไงเล่า
อย่างไรก็ตาม ที่ทำให้ข้ากังวล อยู่นี่ไม่ใช่เรื่องท่านพ่อหรอก
แต่เป็นธนาคารเหล็กแห่งบราวอสต่างหาก
เราติดหนี้พวกเขาอยู่สิบล้าน
ถ้าหากพวกเราจ่ายเงินคืนไม่ได้ ธนาคารจะช่วยเหลือศัตรูพวกเรา
ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง พวกเขาจะได้เงินคืนเสมอ
วีรบุรุษผู้พิชิตของเรากลับมาแล้ว
นี่เขาดูเดินแบบเริงร่า ขึ้นหรือเปล่านะ
เจ้านี่แทบจะกระโดดเลยด้วยซ้ำ
เจ้าหายไปนานเลยนะ
ข้าเชื่อว่า คงคุ้มค่าเงินเจ้าใช่ไหม
หรือข้าควรพูดว่าคุ้มค่าเงินข้า
ถือเป็นของขวัญน่า พอดริค
นั่นมากกว่าที่ข้าให้เจ้า ต่อปีเสียอีก
เขาเป็นเด็กรับใช้ เจ้าไม่จ่ายเงินให้เขา
งั้นมันก็มากกว่าที่ข้าจ่าย ให้เจ้าต่อปี
พวกนางไม่รับขอรับ ใต้เท้า
บางทีพวกนางอาจจะ พยายามให้เป็นบุญคุณ
กับผู้ดูแลเงินตราคนใหม่
เจ้ารู้จักโสเภณีที่ปฏิเสธไม่รับเงินด้วยหรือ
พวกนางก็ดูมีความสุขดี เวลาข้าให้เงินไป
เจ้าบอกพวกนั้นไปว่าอะไร
ข้าไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้น
- เจ้าทำอะไรกับพวกนาง - หลายอย่างขอรับ
แล้วพวกนางดูชอบหรือเปล่า
ชอบขอรับ ใต้เท้า
พวกนางต้องดูชอบ แน่นอนอยู่แล้ว
พวกนางได้เงิน เพราะทำให้ดูเหมือนชอบ
เพียงแต่พวกนางไม่ได้เงิน
เจ้ากำลังบอกว่าอะไร ว่าพวกผู้หญิงพอใจในตัวเขามาก
จนยอมให้เขาโดยไม่เสียเงินนะหรือ
เจ้ากำลังบอกพวกเราเช่นนี้ใช่ไหม
นั่งลง พอดริค
พวกเราขอฟังรายละเอียด
อย่าให้พลาดแม้แต่เสี้ยวเดียว
เจ้ารู้ใช่ไหมว่าเราจัดการ กับพวกที่หนีอย่างไร
ถอดกางเกงมันออก
ไม่นะ ไม่
ไม่เอา ไม่!
ข้าจะกระแทกเข้าตัว เจ้าจนจมดินเลย
ไม่เอา ได้โปรด ไม่
ไม่ ไม่เอา
อย่านะ ได้โปรด
ไม่
เจ้าลูกสมรสตัวแสบ
มาเถอะ นายท่าน
ท่านอยู่ไกลจากบ้านยิ่งนัก และฤดูหนาวกำลังมาเยือน
ข้าจะเอานางตัวใหญ่นี่ก่อน
เมื่อนางยินยอมและเปียกชุ่มแล้ว พวกเจ้าจะทำอะไรกับนางก็ได้
ใต้เท้า ข้าชื่อบริแอนน์แห่งทาร์ธ
ท่านหญิงเคทลิน สตาร์คสั่งให้ข้า
นำตัวเซอร์เจมี่ไปส่ง ณ คิ้งส์แลนด์ดิ้ง
เคทลิน สตาร์คเป็นหญิงจอมทรยศ
คำสั่งของเราคือจับเป็นผู้สังหารกษัตริย์
ไม่เห็นมีใครบอกให้ทำอะไรกับเจ้า
เจ้ากำลังทำให้มันแย่ลงนะ
พานางไปตรงที่มืดโน้น
ข้าต้องการความเป็นส่วนตัว
มาเถอะ
เจ้ารู้ว่านางคือใคร ใช่ไหม
หญิงยักษ์โง่ๆมาจาก ที่ไหนใครจะไปสน
ไม่เคยนอนกับผู้หญิงตัวใหญ่เท่านั้นมาก่อน
นางคือบริแอนน์แห่งทาร์ธ
พ่อของนางคือ ลอร์ดเซลวิน ทาร์ธ
เคยได้ยินชื่อทาร์ธไหม
ข้าจะตัดคอพวกเจ้า
พวกเขาเรียกขานที่นั้นว่าเกาะไพลิน เจ้ารู้ไหมว่าทำไม
ไพลินทุกก้อนในเวสเตอรอส
ถูกขุดขึ้นที่นั่น
ไพลินคืออัญมณี
- ที่มีสีน้ำเงินน่ะ - ข้ารู้ว่ามันคืออะไร
ลอร์ดเซลวินจะยอมจ่ายเพื่อลูกสาว
ด้วยไพลิน หากนำตัวนางส่งคืนเขา
แต่ก็ต่อเมื่อนางยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น
โดยที่เกียรติยศยังผุดผ่อง
เอาตัวนางกลับมานี่
ขอรับ ใต้เท้า
- ลุกขึ้น - ลุกซี
ลุกขึ้น ลุกขึ้นมา
ผุดผ่อง
ไม่บุบสลายน่ะ
คำหรูหราจากปากชายที่หรูหรา
ตอนยังเป็นเด็ก ข้าเกลียดการอ่าน
แต่ท่านพ่อข้าบังคับให้ข้า ต้องอ่านหนังสือทุกเช้า
ก่อนที่ข้าจะฝึกฝนดาบหรือขี่ม้า
สองชั่วโมงของทุกวันติดแหง็ก อยู่ในห้องของเมยสเตอร์
ข้าเคยได้เรียนรู้คำหรูหราเยอะแยะ
ข้าก็ว่าหยั่งงั้น
พ่อของเจ้า
จะยอมจ่ายเป็นทอง หากได้ตัวเจ้ากลับไปงั้นเรอะ
เจ้าจะเป็นคนรวย ไปจนถึงวันตาย
ลูกชายเจ้าก็จะเป็นคนรวย
ลูกหลานของเขาด้วย
ทั้งบรรดาศักดิ์ ทั้งที่ดิน--
ทุกอย่างตามต้องการ
พวกคนเหนือเอาชนะศึกนี้ไม่ได้ดอก
เจ้าเป็นคนฉลาดนี่ เจ้าน่าจะเข้าใจ
พวกเรามีทั้งคน มีทั้งเงิน
ใช่ พวกเจ้ามีทั้งสองอย่าง
ต่อสู้อย่างกล้าหาญสำหรับ ฝ่ายที่พ่ายแพ้น่ะ
น่านับถือ
แต่สู้เพื่อฝ่ายที่ชนะ
ให้ผลตอบแทนมากกว่าเยอะ
ก็เถียงยากอยู่
ในเมื่อตอนนี้เราคุยกัน แบบคนมีฐานะเท่าเทียมกัน
ข้าสงสัยว่าเจ้าจำเป็น ต้องล่ามข้าไว้กับต้นไม้นี้ด้วยหรือ
ข้าไม่ได้ขอให้เจ้าปลด โซ่ตรวนให้ข้านะ
แต่หากว่า ข้าสามารถเอนตัวนอนได้
หลังของข้าจะขอบคุณเจ้ามากเลยทีเดียว
ข้าไม่ได้หนุ่ม
หรือแข็งแรงเหมือนแต่ก่อน
พวกเราทั้งคู่นั่นแหละ
ปลดโซ่ที่ล่ามเซอร์เจมีออกจากต้นไม้
มาเถอะ สหาย
คิดว่าเจ้าคงอยากอาหารสินะ
ข้าหิวโหยเลยล่ะ
ข้าคิดว่าเราคงพอให้นกกระทาย่างเจ้าได้
ข้าชอบนกกระทานะ
เอานกมาตรงนี้พร้อมกับมีดด้วย
ตรงนี้พอเป็นโต๊ะได้ไหม ใต้เท้า
อ๋อ แน่นอน นี่ถือว่ายอดเยี่--
บนตอไม้นี่
เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นคนที่ฉลาดมากเลยสินะ
ฉลาดเสียจนทุกคนที่มีชีวิต ต้องก้มหัวหาเศษ
และเลียร้องเท้าเจ้า
- ท่านพ่อข้า-- - และถ้าเจ้ามีปัญหาล่ะก็
แค่พูดว่า"ท่านพ่อข้า"
และก็จบ ปัญหาทุกอย่างแก้ไขได้
- อย่า - อยากจะพูดอะไรหรือ
ระวังนะ เจ้าคงไม่อยากพูดอะไรผิดๆ
เจ้าไม่มีค่าอะไรเลย ถ้าไม่มีพ่อเจ้าคอยคุ้มกะลาหัว
และพ่อเจ้าก็ไม่ได้อยู่ที่นี่
อย่าลืมเสียล่ะ
เอานี่ น่าจะช่วยให้ เจ้าจำได้นะ
โปรดติดตามตามต่อไป
สีดำและน้ำตาล ทุกแห่งปกคลุมด้วยขน
เด็กชายสามคน แพะ และหมีเต้นรำ
พวกเขาต่างเต้นและหมุนตัวจนถึงงานแสดง
นางช่างอ่อนหวานเสียนี่กระไร ทั้งแสนพิสุทธิ์และโฉมสะคราญ
สาวงามที่มีน้ำผึ้งในเรือนผม
เขาได้กลิ่นนางในอากาศของฤดูร้อน
สาวงามที่มีน้ำผึ้งในเรือนผม
ตรงนี่ตรงโน่น
สีดำและน้ำตาล ทุกแห่งปกคลุมด้วยขน
- หมี หมีตัวใหญ่ - และสาวงามโฉมสะคราญ
ข้าเป็นสาวงาม ทั้งแสนพิสุทธิ์และโฉมสะคราญ
ไม่เคยเต้นรำกับหมีขนรุงรัง
ข้าเรียกหาอัศวิน แต่กลับได้เจอหมี
ทั่วตัวสีดำและน้ำตาล ทุกแห่งปกคลุมด้วยขน
ตรงโน่นตรงนี่
ทั่วตัวสีดำและน้ำตาล ทุกแห่งปกคลุมด้วยขน
เขาได้กลิ่นนางในอากาศของฤดูร้อน
- หมี หมีตัวใหญ่ - และสาวงามโฉมสะคราญ
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Darken